کشف فسیل گوته: راز ۴۰ میلیون ساله در کهربای شاعر بزرگ فاش شد

کشف فسیل گوته در مجموعه شخصی کهرباهای این شاعر و دانشمند نامدار آلمانی، پرده از رازی ۴۰ میلیون ساله برداشته است. پژوهشگران دانشگاه فریدریش شیلر ینا با بررسی دقیق این گنجینه ارزشمند، موفق به شناسایی سه حشره فسیل شده، از جمله یک مورچه با حفظ‌شدگی خیره‌کننده شدند که اطلاعات بی‌سابقه‌ای درباره دنیای حشرات دوران ائوسن ارائه می‌دهد. این یافته منحصربه‌فرد، نشان می‌دهد که کنجکاوی چندوجهی گوته، حتی دو قرن پس از مرگش، همچنان به پیشبرد علم کمک می‌کند.

رازهای کهربای گوته: از نورشناسی تا دیرینه‌شناسی

افق صبح؛ یوهان ولفگانگ فون گوته، چهره برجسته ادبیات جهان، در طول زندگی خود اشتیاقی عمیق به علوم طبیعی داشت. بخشی از این علاقه، در مجموعه ۴۰ قطعه‌ای کهربای بالتیک او تجسم یافته است. گوته از این صمغ‌های فسیل شده درختان به عنوان عدسی‌هایی برای مطالعه نور و تکمیل «نظریه رنگ‌های» مشهورش استفاده می‌کرد. او احتمالاً از وجود «مسافران زمان» کوچکی که در دل این قطعات به دام افتاده بودند، بی‌خبر بود. اکنون و با بهره‌گیری از فناوری‌های تصویربرداری پیشرفته قرن بیست‌ویکم، دانشمندان دانشگاه ینا با همکاری بنیاد کلاسیک وایمار و انجمن سنکنبرگ، محتویات پنهان این گنجینه را کاوش کرده‌اند. آنها دو قطعه از کهرباها را انتخاب و با استفاده از سینکروترون DESY در هامبورگ، اقدام به اسکن میکروتوموگرافی کردند. این تکنیک، امکان ایجاد تصاویر سه‌بعدی با وضوح میکرومتر را فراهم می‌آورد و مانند یک ماشین زمان مجازی، موجودات به دام افتاده را بدون نیاز به تخریب فیزیکی کهربا، آشکار می‌سازد.

مورچه ۴۰ میلیون ساله و پنجره‌ای به جهان گمشده

 

مورچه ۴۰ میلیون ساله و پنجره‌ای به جهان گمشده

تصویربرداری سینکروترونی، سه حشره فسیل شده را نمایان کرد: یک پشه قارچ، یک مگس سیاه و یک مورچه کارگر. اما این مورچه بود که به دلیل کیفیت استثنایی حفظ‌شدگی، به کشف اصلی تبدیل شد. این نمونه متعلق به گونه منقرض‌شده‌ای به نام Ctenobethylus goepperti است که پیشتر نیز در کهربا شناسایی شده بود، اما هرگز با این میزان از جزئیات بررسی نشده بود. دانیل تروگر از دانشگاه ینا توضیح می‌دهد: «ما توانستیم این مورچه را به طور کامل، از موهای ریز روی بدنش تا ساختارهای داخلی پیچیده سر و قفسه سینه، بازسازی کنیم.» این سطح از جزئیات، درک بی‌سابقه‌ای از ریخت‌شناسی و آناتومی این گونه منقرض شده ارائه می‌دهد. تیم تحقیقاتی بر اساس داده‌های به دست آمده، یک مدل سه‌بعدی دیجیتالی دقیق از مورچه ساخت که اکنون به صورت عمومی در دسترس جامعه علمی جهانی قرار دارد. این مدل به عنوان یک استاندارد مرجع، به دیرینه‌شناسان در شناسایی و مقایسه دقیق‌تر سایر فسیل‌های این گونه در سراسر جهان کمک شایانی خواهد کرد.

این کشف در مجله معتبر Scientific Reports منتشر شده و نمادی درخشان از تلفیق میراث فرهنگی و تحقیقات علمی پیشرفته است. مجموعه کهربای گوته، که زمانی ابزاری برای کاوش در ماهیت نور بود، امروز به یک گنجینه دیرینه‌شناسی تبدیل شده است. کشف فسیل گوته نه تنها بر ژرف‌نگری علمی این چهره تاریخی صحه می‌گذارد، بلکه نشان می‌دهد که چگونه حفاظت از مجموعه‌های شخصی بزرگان در موسساتی مانند بنیاد کلاسیک وایمار، می‌تواند پس از قرن‌ها، به اکتشافاتی پیشگامانه در مرزهای دانش منجر شود. گوته احتمالاً هرگز تصور نمی‌کرد که عدسی‌های کهربایی او، روزی نه نور، بلکه رازهای دنیایی ۴۰ میلیون ساله را برای بشریت آشکار خواهند کرد.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *